Driekoningen, driekoningen

drie koningen
drie volwassen koningen
zingen
zingen donkere dagen vol
vol geluk
zoet zuur geluk voor oud-eenzamen
in kille zaaltjes zieligheid

 

drie koningen
drie altruïstische koningen
nobel edel en moedig
zingen zichzelf barmhartig warm

 

de oudjes gluren
wantrouwig
en lachen
lachen een traan

 

dementen
de meeste dementen
blijven
blijven star gevangen
onbewogen behalve Jef
want Jef pinkt na zeven jaar
zijn eerste traan

 

Jefs traan
wordt opgedopt
zorgvuldig opgedopt
“zeg Clara hebt ge ‘t gezien
Jef heeft geweend na zeven jaar geweend
van contentement misschien”

 

gedoeme denkt Jef
moeten ze voor ’n mens
in zijn ellende en in zijn afgang
nog onnozel stomme liedjes zingen
ik zou liever achter de wijven zitten
in plaats van in een rolstoel
maar ik kan niet meer
ge zoudt van minder bleiten

 

en Maria die stomme trut
denkt da ‘k ween van contentement
“Clara,” zei ze “Clara hebt ge ‘t gezien
Jef heeft geweend
na zeven jaar geweend
van contentement misschien”

 

Niets van
ik zal het zelf wel weten
het was van compassie gedomme
compassie met mezelf
zie me hier in die stoel zie mij hier hangen
al triestig genoeg
en dan komen ze met onnozele gezangen

 

drie koningen
drie welwillende koningen
laven zich
laven zich aan hun weldadigheid
aan iedere lach aan iedere traan
en als ze weggaan
samen weggaan
hebben ze het goe gedaan
“voila” zeggen ze “voila dat was goe
nu zullen we eens uit gaan
en hebt ge die traan gezien
en die lach allee geweldig toch
we doen het nog”

 

Guillermo Norte
(herzien 04 feb 2012)

 

terug recent